Bij bowlingclub Den Bruul in Geel telt maar één regel: iedereen hoort erbij. Jong of oud, met of zonder beperking, ziek of kerngezond — hier speel je samen, lach je samen, en draag je zorg voor elkaar.
Hun vraag aan de Geelse Beren was bescheiden maar doordacht: “Onze sweaters zijn vier jaar oud en aan vervanging toe. Kunnen jullie helpen?”
Dat deden we met plezier.
We bestelden 44 nieuwe clubtruien bij een lokale textieldrukker. Sweaters die niet alleen warm zitten, maar ook verbinden. Want als iedereen hetzelfde draagt, valt niemand uit de toon.
De glimlach van de leden sprak boekdelen.
Eén trui maakt misschien geen wereld van verschil. Maar 44 truien, gedragen door mensen die wekelijks even hun zorgen mogen vergeten? Dat maakt ons week.
Dikke merci aan iedereen die mee de Geelse Beer Run mogelijk maakt. Jullie steun maakt échte dingen mogelijk.
De vraag die binnenkwam bij de Geelse Beren was eenvoudig én pijnlijk herkenbaar:
“Wat als we niets meer te eten hebben tussen de middag?”
Jeugdhuis De Vonk merkte dat steeds meer jongeren over de middag langskwamen met… niets. Een lege brooddoos. Geen euro voor een croque. Geen boterham van thuis. En da’s niet alleen een hongerige maag — dat is ook een gevoel van schaamte, van anders zijn. Van buiten de boot vallen.
De Vonk zocht 600 euro om choco en confituur aan te kopen.
Maar wij wilden meer. En beter.
Want eerlijk? Boterhammen met choco, da’s niet wat je een groeihongerige puber wil voorschotelen. Dus trokken we aan hun mouw.
“We gaan helpen,” zeiden we.
“Maar laten we samen iets duurzamer, gezonder en sterker maken.”
En zo ontstond een krachtig plan.
Soep — elke schooldag. Gratis. Gezond. Warm.
Gemaakt in samenwerking met het MPI Oosterlo, waar andere kwetsbare jongeren zelf de soeppotten vullen. Met of zonder balletjes. In alle kleuren en smaken.
Een solidair verdienmodel.
We daagden JC De Vonk uit om na te denken over hoe dit project zichzelf kon dragen. Geen tijdelijke oplossing, maar een systeem dat blijft draaien — ook na ons duwtje in de rug.
Het resultaat?
Een heel schooljaar lang konden jongeren met een lege brooddoos terecht in De Vonk voor een kop soep. Zonder drempels. Zonder oordeel.
De hongerigen spijzen is een werk van barmhartigheid.
De Geelse Beren deden wat nodig was. En meer dan dat.
Bij BUSO Oosterlo wilden ze hun jongeren een gevoel van vrijheid geven. Niet via een rijbewijs of auto – voor velen van hen onhaalbaar – maar via de fiets. Zelfstandig ergens naartoe kunnen. Zelf beslissen wanneer je vertrekt. Zelf de weg kiezen.
Maar daar ontbrak het aan voldoende materiaal: te weinig fietsen, te weinig gereedschap om ze te onderhouden, te weinig budget.
Hun vraag was helder en raakte ons recht in het hart: “We willen onze leerlingen leren fietsen als verlengstuk van hun mogelijkheden. Om hun leefwereld te vergroten. Om ze te laten voelen dat ze het zélf kunnen.”
Wat hebben we gedaan?
Voor de Geelse Beren was dit project een schot in de roos:
✔ Kwetsbare jongeren
✔ Kleine schaal
✔ Duurzaam
✔ Sportief én verbindend
Samen met het fietsatelier van het OPZ Geel kochten we 10 opgeknapte fietsen. In dat atelier herstellen patiënten van het OPZ oude fietsen als deel van hun therapie, op hun ritme. Zo werd dit een dubbele win: fietsen voor BUSO Oosterlo én zinvolle arbeid voor het OPZ.
Daarnaast kochten we degelijk fietsgereedschap aan zodat de jongeren van BUSO ook zélf leerden sleutelen aan hun fietsen. Wie zijn fiets kent, rijdt verder.
Het resultaat?
Een vrolijke stoet van leerlingen op weg naar zelfstandigheid. Maar ook iets veel belangrijkers: een nieuwe band tussen twee Geelse welzijnsorganisaties die elkaar intussen nóg beter weten te vinden.
De Geelse Beren steunen, maar proberen vooral ook te verbinden.
We hebben geweldig nieuws om met je te delen! We zijn ontzettend trots om aan te kondigen dat de Geelse Beren twee nieuwe graffitimuren in Geel hebben onthuld.
Ben je al langs deze Geelse muren gelopen? Het is echt een kleurrijke toevoeging aan onze stad en we kunnen niet wachten om deze officieel te onthullen. SMOK heeft een prachtige kolibrie gemaakt op de muur van De Waaiburg en Gijs Vanhee heeft het Forum van OPZ Geel voorzien van een fantastische, kleurrijke walvis.
Beide werken vertellen het verhaal en de dromen van onze Geelse jongeren die achter deze muren verblijven.
Special shout-out aan CERA om de laatste centjes bij te leggen om dit mogelijk te maken!
Dit project past in een groter geheel waarbij sociaal geïsoleerde bewoners van Geel via
verschillende methodologieën hun verhalen kunnen delen met de gemeenschap.
Heel specifiek bieden we hier jongeren uit de integrale jeugdhulp en de jongerenpsychiatrie in Geel kansen om nieuwe vaardigheden te leren, zich te verbinden met lotgenoten en hun verhaal te delen met de ruimere omgeving, een stevige tegenbeweging voor de impact van Corona op hun leven.
Dit doen we via graffiti, street art en innovatieve
technologieën (oa een app), methodes die passen in de hedendaagse jongerencultuur, maar waar kwetsbare jongeren vaak beperkte toegang toe hebben.
We zetten 2 interactieve street art kunstwerken op de gevel van de betrokken voorzieningen.
Via QR-codes ontdekken voorbijgangers de verhalen erachter; zo krijgt het project een
duurzaam effect.
Zo fleuren we zowel de persoonlijke levenssfeer van de deelnemers als het straatbeeld van Geel op. Een inspirerende kruisbestuiving.
Copyright © Alle rechten voorbehouden
